หัวหน้าแก๊งค์
ตอน ผู้ช่วยของหัวหน้า



ร้านรับซ่อมและขายรถขนาดใหญ่ย่านใจกลางเมืองวันนี้ก็คับคั่งไปด้วยลูกค้ามากหน้าหลายตาเช่นปกติ เสียงเครื่องมือดังคลอกับเสียงเร่งเครื่องยนต์ ควันดำสลับขาวจากกระบวนการเผาไหม้มีลอยมาให้เห็นเป็นระยะ คนที่เพิ่งขับมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คันใหญ่มาจอดนิ่งอยู่ข้างประตูเลื่อนมองภาพวุ่นวายด้วยความคุ้นชิน

เครื่องยนต์ดับลงพร้อมขาเรียวที่ตวัดลงจากรถ ร่างผอมเพรียวส่วนสูงกว่า 170เซนติเมตรจัดการถอดหมวกรวมไปถึงเสื้อคุมตัวเก่งของตนรวบไว้ที่แขน วันนี้พี่พัพเอามินิออกไปรับเพื่อนสนิทที่ดูท่าใกล้จะได้เลื่อนตำแหน่งมาเป็นพี่สะใภ้ของพายในเร็ววันก่อน แล้วทิ้งพายอาร์คันสวยสุดหวงของตนให้น้องใช้โดยสารแทน

"น้องพาย น้องพายยยยย"

พายรู้สึกเหมือนมีลมวูบนึงพัดมาแล้วร่างของตนก็โดนรวบเข้าไปกอดแน่น เสียงห้าวแต่เจือหวานในน้ำเสียงกับกลิ่นกายที่คุ้นเคยทำให้พายรู้ว่าคนที่ทำการอุกอาจกับแฟนหัวหน้าแก๊งค์คือใคร

"พี่รูท พี่รูททททท สวัสดีครับผ้ม~" พูดจายอกย้อนแล้วกอดตอบอีกฝ่ายโยกไปมา ช่างน่ารักจนรูทอดไม่ได้ต้องยีหัวสีชมพูสตอเบอรี่ของอีกฝ่ายจนยุ่ง

"สวัสดีครับผม น้องพายน่ารักจังไม่เหมือนพี่ชาย เหี๊ยเหี้ย!"

จงใจพูดเสียงดังให้คนที่เดินออกมาในชุดเอี๊ยมหมีแบบที่ช่างชอบใส่พร้อมถือไขควงอันใหญ่ได้ยิน คิ้วเข้มเลิกขึ้นขณะมองใบหน้าด้านข้างของคนที่จู่ๆมาพาลใส่เขาให้น้องฟัง ไม่พาลเปล่าหันมาส่งสายตาค้อนให้เสียอีก ไอ้คนน้องนี่ก็น่ารักไม่ช่วยแก้ตัวแถมยังหัวเราะที่พี่มันโดนด่า


ก็แค่ขอรางวัลที่ไปรับมันถึงบ้านแค่นี้ กูเหี้ยขนาดนั้นเลยเหรอวะ?


"พี่รูทอย่าว่าพี่ชายพายสิ ว่ามากๆโดนลากลงน้ำไม่รู้ด้วยนะ"

"เดี๋ยวพี่ชิงโยนไก่ให้มันก่อนมันจะได้ไม่มาลากพี่" ว่าแล้วก็หัวเราะร่าในความฉลาดของตัวเอง ถ้ามันจะลากกูกูก็จะโยนไก่ใส่หัวมันก่อนเลย วะฮะฮ่า

"เดี๋ยวกูจะลากคนโยนไก่ก่อนนี่แหละ ไป ไปช่วยกูทำรถต่อ มัวมายืนเล่นฉากเลสเบี้ยนเดี๋ยวก็ไม่เสร็จพอดี"

"เลสเบี้ยนบ้านป้ามึง กูเป็นผู้ชาย ผู้ชายเข้าใจมั้ย!? "

ด่าพี่น้องในขณะที่มือยังลูบหัวน้องน้อยพร้อมทำเสียง 'โอ๋ๆ' ไปด้วยโดยที่พายได้แต่หัวเราะไปกับการต่อปากต่อคำที่มักจะเห็นได้ตลอดจากสองคนนี้ ก็ขนาดกับพายตัวโตมันยังไม่ค่อยเถียงด้วยเลยมันกลัวแพ้แต่กับพี่รูทนี่เถียงเอาๆ สงสัยลูกในปากจะร้องหาแม่

"พาย"

พายหันไปมองตามเสียงเรียกจึงพบกับว่าที่วิศวกรในคราบช่างชุดหมีแล้วยิ้มกว้าง คนตัวเล็กชอบเห็นแฟนตัวเองใส่ชุดหมีลงมือซ่อมรถของลูกค้ามาก ไม่ใช่ว่าราศีเจ้าของธุรกิจไม่จับนะ แต่มันดูเท่ห์และทะมัดทะแมนมากกว่าปกติก็เท่านั้น แถมหัวยุ่งๆกับหน้าเปื้อนเขม่าก็ดูเข้ากันสุดๆ

ร้านซ่อมรถแห่งนี้เป็นของขวัญชิ้นใหญ่ชิ้นสุดท้ายที่พ่อแม่ของชายหนุ่มยกให้บริหารจัดการด้วยตัวเองเนื่องในโอกาสที่กิวกลับมาตั้งใจเรียนและสอบเข้าคณะวิศวกรรมศาสตร์แบบที่พ่อแม่ต้องการได้ จึงสามารถพูดแบบไม่อายปากเลยว่าเงินที่กิวมีใช้และเผื่อแผ่ให้น้องในทุกวันนี้เป็นเพราะธุรกิจส่วนตัวไม่ใช่แบมือขอพ่อแม่แต่อย่างใด

"พี่กิวหน้าเปื้อน" บอกแล้วชี้ที่แก้มตัวเองบริเวณเดียวกับที่ติดอยู่บนแก้มของคนตรงหน้า

"เช็ดให้หน่อย"

พูดแล้วยื่นหน้ามามองใกล้ๆ ท่าทางแบบที่แถวบ้านพายเรียกว่าอ้อน ทำหน้ารอซะน่ารักจนคนตัวเล็กใจอ่อนยอมเดินไปเช็ดหน้าให้แต่โดยดี นิ้วโป้งประดับแหวนวงใหญ่ค่อยๆเช็ดรอยเขม่าควันออกให้จนหมดแบบไม่แคร์สายตาดุๆเวลาที่ตนออกแรงบี้แก้มอีกฝ่าย

"แกล้งพี่มากๆเดี๋ยวจะโดน"

"จะฟ้องพี่พัพ"

"มึงจะทำอะไรทำไปเลยกิว" ดูท่าตัวช่วยจะไม่อยากช่วยเท่าไหร่ เห็นดีเห็นงามกับเพื่อนเสียอย่างนั้น

"พี่พัพ! โหยเคือง" เง้างอนได้น่ากลัวขนาดที่พัพต้องอมยิ้ม ร่างสูงขยี้หัวน้องน้อยก่อนลากคอคนที่เอาแต่จะอู้งานกลับไปประจำตำแหน่งรถคันที่ตนต้องลงมือซ่อม



อย่างที่รู้ว่าร้านนี้พ่อแม่ยกให้กิวเป็นคนบริหารจัดการ ดังนั้นจะให้เลือกคนสุ่มสี่สุ่มห้ามาทำก็เห็นจะไม่ได้ แม้จะมีลูกจ้างที่ทำงานตั้งแต่ก่อนที่กิวจะมาบริหารแต่ยังไงเสียหน้าที่จัดการรถคันสำคัญสู้เอาคนที่รู้ใจมีสไตล์และมั่นใจว่าจะไม่มีปัญหาเรื่องการเงินเด็ดขาดอย่างเพื่อนมาช่วยงานคงจะดีกว่า

ซึ่งแน่นอนว่าเพื่อนสนิททั้งสองแถมอีกคนยังควบตำแหน่งเพื่อนเขยย่อมติดอันดับแรกๆของคนที่กิวจะเลือก แถมแต่ละคนยังมีฝีไม้ลายมือจากการซ่อมรถของตัวเองอยู่แล้วไม่ต้องห่วงเรื่องจะทำรถคนอื่นพังแน่นอน และการมาช่วยทำงานย่อมมีค่าจ้างให้แม้เพื่อนตัวดีทั้งสองจะรวยถึงขนาดไม่ต้องการก็เถอะ แต่ในเมื่อเขาพูดแล้วว่าจะให้ก็ต้องทำตามคำพูด

และนอกจากจะมีเพื่อนมาช่วยงาน บางครั้งบางคราวหากน้องอารมณ์ดีเหมือนวันนี้กิวก็จะมีพนักงานพิเศษมาช่วยเติมพลังให้ชื่นใจทั้งวัน

"พี่กิวให้พายทำคันไหนเหรอ? อ้ะ พี่พล พี่หมี่ พี่นัน สวัสดีครับ!"

เจ้าตัวยุ่งเดินเกาะชายชุดหมีของคนรักต้อยๆ ตากลมวาวน้ำมองไปรอบร้านพลางเอ่ยทักทายคนนั้นคนนี้ตามประสาคนรู้จักกัน เห็นแต่งตัวแรงพูดจาขวางโลกแต่ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนพายก็เป็นที่รักของทุกคน

"มีคนทำทุกคันแล้ว มาช่วยพี่ดีกว่า"

"อีกแล้ว? มาทีไรก็ช่วยพี่กิวตลอดเลย อยากทำเองบ้าง" ทำหน้างอใส่แผ่นหลังแกร่งอย่างขัดใจ

"ไม่อยากช่วยพี่ว่างั้น?"

"ก็เปล่า... อย่ามาทำหน้าน้อยใจแบบนั้นนะ"

น้อยใจแบบนั้นคือน้อยใจแบบไหนกิวก็ไม่เข้าใจ เขามั่นใจว่าเขาหันมามองน้องด้วยสีหน้าที่ปกติมากแต่ถ้าน้องบอกว่าเขาน้อยใจเขาก็จะไม่เถียง



รถคันที่กิวรับหน้าที่วันนี้คือรถสปอร์ตคันสวยของลูกชายคนใหญ่คนโตประจำท้องถิ่น อาการหลักของเจ้านี่คือเกียร์ค้างทั้งที่เพิ่งถอยมาได้ไม่เท่าไหร่ ความจริงการจัดการไม่ยากนักจะให้คนอื่นดูแลก็ได้แต่เพื่อความน่าเชื่อถือที่จะสร้างชื่อต่อไปในอนาคตว่าที่วิศวกรอย่างกิวจึงเลือกจะลงมือทำเองกันความผิดพลาดที่จะเกิดขึ้น

"ขอไขควงเล็กหน่อยครับ"

"สอง สาม สี่ เอากี่แฉกดีครับ?" ไม่ว่าเปล่าเอามาถือโชว์เสียเหมือนพรีเซนเตอร์เครื่องสำอางค์ที่เคยเห็นตามโฆษณา กิวยิ้มพร้อมตอบรับว่า 'สองครับ' ก่อนรับไขควงที่ตนต้องการมาตัดการกับงานตรงหน้าต่อ

"ไขควง"

"กูไม่ให้ มีมือมีตีนก็มาหยิบเอง"

"ถ้ากูพลาดไปหยิบไขควงมึงแทนก็อย่ามาร้องละกัน"

"ไอ้เหี้ยพัพ! ไอ้:฿(@"-);"/&"

พายหัวเราะลั่นกับบทสนทนาของว่าที่คู่รักที่ดูก็รู้ว่าพี่พัพอยากจะเลียนแบบบ้างแต่พี่รูทกลับไม่อยากเล่นด้วย ท่าทางกลับไปแขนพี่พัพอาจจะมีรอยสวยๆประทับไว้เพราะเจอฝ่ามืออรหันต์เข้าไปหลายทีก็เป็นได้



"ป๊าครับหันมาเช็ดเหงื่อหน่อย” 

ผ้าขนหนูผืนนิ่มที่กิวฝากไว้บนตักน้องถูกมือเล็กหยิบมาซับแก้มกร้านชื่นเหงื่อเบาๆ คนตัวโตกว่าไม่วายกุมมือนิ่มแล้วแนบหน้าเข้ากับผืนผ้าส่งผ่านความอบอุ่นของแก้มกับมือของพาย น้องหัวเราะเสียงใสกับการอ้อนแบบไม่ใช้คำพูดของเขา แถมใจดียอมให้ขอกำลังใจอยู่แบบนั้นก่อนจะยื่นขวดน้ำเย็นที่มีหยดน้ำเกาะพราวเพราะอากาศที่ค่อนข้างร้อนในอู่ซ่อมรถ 

“อะ รดน้ำด้วยจะได้โตไวๆ” 

“ประสาท ไม่ใช่ต้นไม้” 

เสียงเข้มตอบกลับพลางขยี้หัวทุยของผู้ช่วยจำเป็นที่ยิ้มร่าให้ ทั้งเช็ดหน้าทั้งป้อนน้ำให้ก็ชื่นใจอยู่หรอก แต่การเอาขวดน้ำมาสะบัดใส่นี้ท่าทางอยากจะก่อกวนมากกว่าอยากจะช่วยเสียแล้ว แถมเจ้าตัวดียังมาบ่นงุ้งงิ้งที่โดนมือเปื้อนคราบมาโดนทรงผมที่เจ้าตัวบรรจงตัดแล้วย้อมสีซะสดใสของตนอีก เห็นแล้วเกิดอารมณ์หมั่นเขี้ยวอยากจะจับไปย้อมสีดำคืนเสียให้เข็ด จะว่าไปไรผมน้องก็ชื้นเหงื่อไม่น้อย กิวคงได้มีแพลนติดแอร์รอบอู่ซ่อมไม่ก็สร้างออฟฟิศเล็กๆให้น้องน้อยมานั่งตากแอร์ให้กำลังใจแทนมานั่งใกล้ๆแต่ทนร้อนแบบนี้

“หิวมั้ยเดี๋ยวให้พี่หมี่ไปซื้อข้าวให้”

“ยังไม่หิวเลย ไว้รอป๊าทำเสร็จค่อยกินข้าวกัน” 

“ต้องกินยาไม่ใช่?” กิวหมายถึงยาแก้โรคกระเพาะของน้อง เพราะแต่ก่อนเจ้าตัวดีไม่ค่อยชอบกินข้าวให้ตรงเวลาสักเท่าไหร่ เลยโดนโรคกระเพาะเล่นงานเอาเสียเป็นลม ร้อนถึงเขานี่แหละที่ต้องพาน้องไปโรงพยาบาล

“เอาหน่า ป๊ากิวอย่าบ่นดิ บ่นมากแก่เร็วนะ” 


แล้วที่บ่นนี่เพราะใครวะ? 


ไม่ต่อความยาวสาวความยืดให้น้องต้องพาลอารมณ์เสีย กิวส่ายหัวในความดื้อดึงแล้วเข้าไปจัดการงานของตัวเองต่อ อยากจะรีบทำให้เสร็จไวๆ ยิ่งไวเท่าไหร่น้องจะได้กินข้าวเสียที แต่อากาศนี่ก็ร้อนจังเว้ย นั่งทำแล้วอึดอัดจนต้องเข้าๆออกมาให้น้องเช็ดหน้าเช็ดตาอยู่หลายรอบ บางครั้งก็สลับมาเช็ดหน้าให้น้องบ้างเมื่อเห็นว่าเหงื่อเริ่มไหลซึมบนหน้าผากเนียนน่ากดจมูกนั่น เห็นแล้วก็สงสารหน้าขาวๆเริ่มแดงเพราะความร้อนทั้งที่อยู่ในอู่ซ่อมรถสภาพกลับเหมือนน้องไปวิ่งผลัดในงานกีฬาสีมา

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงต่อมาการซ่อมเกียร์รถคันงามก็เสร็จสิ้น แอบหงุดหงิดไม่ได้ดั่งใจ รถเหี้ยอะไรส่วนประกอบหยุมหยิ๋มชิบหาย พอทำจนเสร็จก็หันไปแท๊กมือกับคนตัวขาวที่นั่งอมยิ้มแกว่างขารออยู่บนที่วางเครื่องมือช่างทั้งหลายแหล เหนื่อยแทบตายแต่พอเจอรอยยิ้มคนๆนี้เข้าไปความเหนื่อยก็เหมือนหายไปเป็นปลิดทิ้ง

กิวเช็ดมือกับผ้าที่น้องยื่นมาให้แล้วจัดการโอบคนตัวเล็กกว่าให้เข้ามากอดทั้งที่ยังนั่งอยู่ ดีหน่อยที่พายไม่โวยวายแถมยังโอบตอบเขาอีก ทั้งที่ร่างกายจะมีแต่เหงื่อน้องกลับไม่ได้รังเกียจหรือผลักไสสำหรับกิวการกระทำเล็กน้อยนั้นเป็นเหมือนรางวัลและการให้กำลังใจแสนสำคัญของเขา ฝ่ามืออุ่นลูบหัวกลมที่วางเกยบนไหล่แล้วหอมกลุ่มผมนุ่มย้ำหลายๆทีจนตุ๊กตาในอ้อมกอดหัวเราะร่าแม้ร่างกายจะมีเหงื่อแต่กลิ่นกายก็ไม่ได้เยอะจนน่ารังเกียจอาจเพราะโคโลญจน์กลิ่นประจำตัวที่น้องเลือกให้ช่วยได้เยอะก็ได้

 “ป๊ากิว วันนี้พายเป็นผู้ช่วยที่ดีมั้ย?” 

คำถามประจำวันมาอีกแล้ว วันไหนที่น้องมานั่งรอ มาป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆพอกิวเสร็จงานน้องจะถามคำถามนี้เสมอ มองนัยน์ตากลมสีน้ำตาลเข้มก็รู้ว่าเจ้าตัวคาดหวังในคำตอบมาก และแม้น้องจะแค่มานั่งเช็ดหน้า ป้อนน้ำ เดินไปเดินมาเล่นกับคนนู้นคนนี้บ้างแต่แค่เห็นหน้าแล้วทำงานได้ถือว่าน้องช่วยงานได้มาก 

“มากอ่ะ” 

“งั้นชมหน่อยสิ” ออดอ้อนเสียงเบาตัวก็โยกไปด้วย ดูท่าวันนี้จะสิ้นฤทธิ์เพราะอากาศร้อนไปเสียแล้วถึงได้อ้อนแบบนี้

กิวกระชับกอดพร้อมโยกตัวไปด้วยตามน้องเหมือนเวลาคุณแม่กล่อมลูกน้อย พรมจูบแก้มใสละไปถึงใบหูให้พายจักจี้เล่น ก่อนจะกระซิบคำชมที่ทำเอาแก้มเนียนแดงปลั่งแถมยังต้องหัวเราะเสียงดังที่สุดของวันด้วยความชอบใจ



“เก่งแบบนี้สนใจมาช่วยงานพี่ทั้งชีวิตมั้ยครับ ที่รัก?”


พูดแบบนี้ไม่ยอมช่วยก็ไม่ใช่น้องพายแฟนพี่กิวแล้ว!


จบตอน ผู้ช่วยของหัวหน้า

■  ■  ■  ■  ■  ■  ■  ■  ■  ■
 
สวัสดีค่ะ หายไปอาทิตย์กับอีกสามวันจะมีใครรอพี่กิวกับน้องพายอยู่ไหมนะ? 
ตอนนี้แอบมีคู่ของพัพรูทมาให้เห็น เขาพัฒนากันมากขึ้นแล้วนะ!

ตอนนี้ตั้งใจว่าจะแต่งเรื่องของสองคู่นี้เป็นเรื่องยาวค่ะ ตั้งแต่ที่พี่กิวยังเป็นหัวหน้าแก๊งค์เต็มตัวจนมาเจอน้อง อยากจะรู้ว่าคนพูดน้อยต่อยหนักแบบพี่กิวจะจีบน้องยังไง และก็เรื่องราวของคู่เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่ออย่างพัพกับรูท พัพไปปิ๊งรูทยังไงนะแล้วคนกวนตีนสองคนมาเจอกันจะเกิดอะไรขึ้น? ตอนนี้เลยนั่งคิดๆพล็อตทั้งหลายแหล่อยู่ค่ะ เรียกได้ว่าเป็นสปินออฟของหัวหน้าแก๊งค์จะได้มั้ยนะ? (ทั้งที่เรื่องสั้นนี้ควรจะเป็นสปินออฟไม่ก็ภาคพิเศษแท้ๆ ขอโทษค่า) 

ขอบคุณที่อ่านจนถึงบรรทัดนี้ค่ะ

Comment

Comment:

Tweet